Sint Agnetenweg

logo NG dubbel rood 2 non boldOp deze pagina staan een straatbeschrijvng en de objecten in/aan de Sint Agnetenweg.   

Beschrijving straat:   

De objecten:   

Klik op het item wat u wilt zien voor directe toegang of scroll door alle artikelen van deze straat. Via het balletje met pijl rechts onderaan komt u hier weer terug (browsers in Windows).   

Klik hier of op een onderstaande foto om terug te gaan naar de pagina Nijmegen Lindenholt.    


   

   

   

   

   

   

   

   

   

    


    logo NG dubbel rood 2 non bold
Sint Agnetenweg   

Eeuwenlang concentreerde de bebouwing in deze van oorsprong uit de late Middeleeuwen daterende nederzetting zich langs de centrale in oostwestrichting gelegen as van de Dorpsstraat (thans gedeeltelijk Sint Agnetenweg). Verder waren er nog diverse verspreid liggende boerderijen. Aan de Dorpsstraat, aan de andere kant van het kanaal, staat de dorpskerk uit de vijftiende eeuw en aan het zuidwestelijke uiteinde van de huidige Sint Agnetenweg was het Sint Agnietenklooster gesitueerd, een complex dat later is verdwenen en waaraan de weg zijn naam te danken heeft na de gereedkoming van het Maas Waalkanaal. 

Tot ongeveer de negentiende eeuw bleef het landelijke karakter van Neerbosch behouden. Vanaf die periode ging deze nederzetting net als het nabijgelegen Hees steeds meer aantrekkingskracht uitoefenen als vestigingsplaats voor welgestelden uit o.a. Nijmegen. Op diverse plekken verrezen er buitens en villa's, met onder meer het zogeheten Slotje van de Baron ofwel 't Slot Neerbosch dat in 1908 tussen de twee dorpen werd gebouwd. Een bijzonder complex te Neerbosch is de Weesinrichting Neerbosch, die in 1867 werd gesticht (later bekend als kindertehuis 'Kinderdorp Neerbosch'). 

Ingrijpend waren de veranderingen in de twintigste eeuw, in het bijzonder de aanleg van het Maas-Waalkanaal in 1920-1927. Dit kanaal kwam dwars door de bestaande infrastructuur en verkaveling heen te liggen, waardoor het dorp en het aloude tracé van Sint Agnetenweg en Dorpsstraat rigoureus werden doorgesneden en de wegen aan weerszijden van het kanaal kwamen te liggen. Het kanaal bleek bovendien een negatief effect te hebben op de grondwaterstand, hetgeen nadelig was voor de vele boerderijen en kwekerijen in het gebied. De breuk tussen de oostelijk gelegen Dorpsstraat en in het westen gesitueerde Sint Agnetenweg wordt nog versterkt door het verschil in beeld en sfeer dat tussen deze straten is ontstaan. Beide straten zijn in de loop van de twintigste eeuw opgenomen in de stedelijke structuur van Nijmegen. De Dorpsstraat heeft echter door zijn ligging aan de rand van de uitbreidingswijk Neerbosch-Oost, de aanwezigheid van de middeleeuwse kerk en de weelderige begroeing zijn dorpse karakter behouden, terwijl de St. Agnetenweg dwars door de in de jaren zeventig en tachtig tot stand gekomen wijk Lindenholt voert. De vooroorlogse, door nieuwbouw omgeven bebouwing, vormt hier de enige herinnering aan het oude dorp Neerbosch.  

Klik hier om terug te gaan naar de pagina Nijmegen Lindenholt.    

   


   
   logo NG dubbel rood 2 non bold
Agneskerk   

Aan de Sint Agnetenweg in Lindenholt treft men deze Agneskerk aan.

Het oorspronkelijke kerkgebouw, is net als de Sint Agnetenweg op grond van historische argumenten, genoemd naar de Heilige Agnes. Ongeveer op de plaats van de Voorstenkamp heeft namelijk zo'n 450 jaar geleden een nonnenklooster ge­staan, het Agnietenklooster. 

In 1932 kwam er een brief van de bisschop, waarin stond dat er een kerk moest komen. Bij de goede bedoelingen is het blijkbaar gebleven. "Door gemis aan eenstemmigheid en de manier waarop diverse acties gevoerd werden, zijn de plannen doodgelopen”, zo melden de kronieken van de Dominicanen aan de Dennenstraat. En toen kwam de Tweede Wereldoorlog.

In 1952 ontstonden toch weer plannen voor een hulpkerk, en begin 1953 werd besloten er een te bouwen. Er zouden op zondag twee H. Missen gelezen worden -om 8.00 uur en 10.00 uur- maar er kon niet gedoopt, getrouwd of begraven worden. Daarvoor moest men naar de Dennenstraat. Het nieuwe kerkgebouw zou een semi-permanent karakter krijgen. 

De financiering vormde het grootste probleem. Vele parochianen droegen hun steentje bij. Ze staken vrije tijd in allerlei werkzaamheden of werkten mee aan geldinzamelingen voor kerkelijke benodigdheden en geschenken. De bisschop keurde de plannen goed en in de winter van 1953/1954 kon worden gebouwd.  

DSC 3488 Agneskerk Lindenholt ShiftN 3 edited naamOp 25 april 1954, Beloken Pasen, werd onder jubelend geklep van het kleine kerkklokje de kerk ingezegend. "Het is een gebeurtenis van groot belang voor de Gemeente Nijmegen", aldus de wethouder van Publieke Werken. Tot de geschen­ken behoorden de Godslamp, het Agnesbeeldje (waarin een steentje uit de crypte van S. Agnese te Rome) en ook het klokje op het dak. Tot 1976 zou de kapel als bijkerk in functie blijven en door de Dominicanen worden bediend. Maar de plannen voor het stadsdeel Lindenholt maakten een nieuwe zelfstandige parochie nodig.

Pater H.J. van Beurden S.C.J., afkomstig uit de parochie van "De Goede Herder" werd tot eerste pastor en dus 'bouwpastoor' benoemd. Hij nam de pastorale verantwoordelijkheid over van de Dominicanen. Een nieuwe kerkruimte stond gepland voor de periode 1980-1983! Het bisdom vond de kapel namelijk onder­maats en nauwelijks geschikt voor de ontvangst van gelovigen. Renovatie was dringend noodzake­lijk. Na een bescheiden opknapbeurt in 1976 zou de Agneskapel de eerste 5 jaar als liturgisch centrum blijven fungeren. In het weekeinde van 2/3 oktober 1976 werd de brief van bis­schop J. Bluijssen voorgelezen waarin o.a. stond dat met in­gang van 1 oktober 1976 de parochie Lindenholt formeel werd opgericht (als 23e parochie van Nijmegen).  

Als start van de paro­chie Lindenholt had men zaterdag 22 ja­nuari 1977 vastge­steld, daags na het feest van de H. Ag­nes. Haar kapel zou voortaan parochie­kerk zijn: de parochie Lindenholt stond nu op eigen benen.
De Agneskapel was gebouwd als een tijdelijke voorziening. Ze was een kerk met een voorlopig karakter. Maar, zoals bekend, niets is zo duurzaam als een noodoplossing.  

In 1980 werd het principebesluit tot de bouw (maar wel 'te zijner tijd') van een nieuwe, permanente kerk genomen. Ter ondersteuning van de pastorale activiteiten in Lindenholt-West is vanaf 1985 enkele jaren gebruik gemaakt van een woonhuis in de Zellersacker.

Begin 1986 bleek opnieuw een stevige opknapbeurt van de Agneskapel nodig. Dat kostte fl 73.000,-, met echter slechts een garantie van 10 jaar. In een overleg tussen bisdom, dekenaat en parochie werd eind 1988 besloten tot de bouw van een nieuw kerkgebouw. De poging om de nieuwbouw oecumenisch op te zetten, samen met de Hervormde/Gereformeerde wijkgemeente strandde, omdat haar statuten geen projecten op lange termijn toestaan. De bouwkosten zouden driekwart miljoen bedragen: het bisdom schonk éénder­de, dekenaat en parochie zouden gezamenlijk voor tweederde van de bouwsom zorgen.
De Gelderlander van 5 mei 1989 berichtte over een 'Eigentijdse Campagne' om geld voor de nieuwbouw bijeen te brengen: steentjes-actie, rommelmarkten, sponsorlopen, Superloterij ......

Op 20 november 1989 vond er in de kerk een gedachtenwisseling plaats met de werkgroepen, koren en andere belangstellenden over het ontwerp, de bouw en de inrichting van de nieuwe kerk. In november 1991 werd de wijziging van het bestemmingsplan door de gemeente goedgekeurd. De grond waarop de Agneskapel stond werd ‘geruild’ met de grond van het toenmalige parkeerterrein, voor de kapel. De bouw leek te kunnen beginnen, maar toch zou het nog tot eind maart 1992 duren voor de eerste spade de grond inging. In juli 1992 begon aannemer G. van Swam met de echte bouwwerkzaamheden, op 23 augustus metselde bisschop mgr. J. Bluijssen de Hoeksteen in het halfvoltooide gebouw en op 11 december 1992 werd de kerk opgeleverd.

In het weekeinde van 12/13 december 1992 werd er verhuisd naar de nieuwe kerk: na de woorddienst in de oude kerk namen de aanwezigen Licht, Boek en Gaven mee en trokken samen op naar het nieuwe Liturgisch Centrum. Geduid, inzet en uithoudings­vermogen waren uiteindelijk beloond. Op 14 december werd begonnen met de sloop van de oude Agneskapel: na twee dagen was het karwei geklaard.
Op 7 februari 1993 kwam bisschop, mgr. J. ter Schure, toen de bisschop van Den Bosch, de nieuwe kerkruimte wijden. Op die dag is er een koker ingemetseld onder de steen, met daarin alle namen van de parochianen in 1993. 

Deze kerk is (nog) te recent om voor een monumentenstatus in aanmerking te komen. 

Een biografie over de naamgever van deze kerk, de Heilige Agnes, treft u onder dit bericht aan.

datum foto: 2-april-2019 
bron foto: Paul Marsman© 

 Klik hier voor: "kerkelijke objecten, herdenkingsmonumenten en kerkhoven  of op de foto voor de gebiedspagina. 


   
   logo dubbel non bold met blauwe achtergrond
Heilige Agnes    

Wanneer Agnes heeft geleefd is alleen bij benadering te zeggen. Op basis van het onderzoek van alle gegevens stelt men op het ogenblik dat zij rond het midden van de derde eeuw gemarteld is. Vroeger dacht men aan het begin van de vierde eeuw, maar dat blijkt niet juist. Dus rond het jaar 250. Maar er is geen geschreven bron van die tijd. De eerste die iets over haar geschreven heeft is Paus Damasus geweest (paus van 366-384). Hij heeft veel gegevens over martelaren van de kerk in Rome verzameld en vaak in dichtvorm opgeschreven.

In nederlandse vertaling:

Een verhaal, dat haar ouders lang geleden hebben verteld, zegt dat Agnes meteen nadat de onheilspellende trompetstoten hadden weerklonken, bij haar verzorgster wegging -jong meisje als ze was en spontaan de bedreigingen en woede-uitbarstingen van de wrede heerser negeerde, die dreigde haar nobele lichaam in het vuur te laten branden. En dat ze, naakt als ze daar stond, haar haren over haar hele lichaam uitspreidde, omdat ze niet wilde dat het oog van een sterfelijk mens deze tempel van de Heer bekeek. 0 prijzenswaardige, o zuivere, o heilige roem van kuisheid, luister welwillend naar het gebed van Damasus; dat bid ik je, edele martelares.

De bronafbeelding bekijkenEen tweede die over haar schrijft is bisschop Ambrosius van Milaan. Hij brengt haar ter sprake als hij schrijft over de maagden in de kerk van die tijd. Het kwam veel voor dat jonge vrouwen besloten om niet te trouwen, maar zich helemaal aan de Heer toe te wijden. Naast de weduwen, vrouwen die na de dood van hun man besloten hadden om af te zien van een nieuw huwelijk, namen zij een bijzondere plaats in de geloofsgemeenschap van die tijd.

Deze beide teksten naast elkaar roepen vragen op over de dood van Agnes. Paus Damasus lijkt te zeggen dat Agnes verbrand werd, terwijl Ambrosius spreekt over het zwaard. We moeten er echter niet van uitgaan dat één van beiden volledig heeft willen zijn. Ze geven eerder weer wat hen ter ore is gekomen, zonder het zelf nauwkeurig na te hebben gegaan (zo zij dat al hadden kunnen doen).

Misschien mogen we uit beide teksten komen tot deze beschrijving:

Agnes is, uit eigen beweging uit haar ouderlijk huis weggegaan om voor de rechter te verschijnen. De rechter heeft, zelf of door een ander, geprobeerd haar tot een huwelijk te dwingen. Daarbij heeft hij gedreigd met de brandstapel, misschien ook om haar van haar geloof af te brengen. Haar standvastigheid heeft de rechter doen besluiten om haar naar een bordeel te laten brengen om haar te laten onteren. Deze vernederende praktijk hoorde geruime tijd tot de 'rechtsmiddelen' die de staat kon hanteren. Agnes slaagde er echter in om te voorkomen dat dit gebeurde, en werd tenslotte onthoofd.

Ter dood gebracht
Agnes is waarschijnlijk ter dood gebracht onder keizer Domitianus. Misschien in het stadion dat hij had laten bouwen en dat naast zijn eigenlijke naam ook wel Agona heette. De vorm van de arena van dit stadion is bewaard gebleven in het huidige Piazza Navona (waarschijnlijk een verbastering van Agona). Agnes heeft niet gewacht tot ze werd opgehaald, maar is zelf naar de rechter gestapt, toen de oproep kwam. Eigenlijk was ze te jong om haar eigen zaak bij de rechter te kunnen bepleiten. Maar ze heeft het wel gedaan, en zonder vrees alle eisen afgewezen, ook toen die gepaard gingen met bedreigingen.

Meisjes hadden meestal een verzorgster (een slavin of een vrouw die haar vrijheid had teruggekregen, maar toch in het gezin bleef). Deze verzorgster bleef meestal ter beschikking tot haar 'pleegkind' trouwde.
Als meisjes veroordeeld werden door de rechter, betekende dat ten tijde van keizer Diocletianus en daarna bijna steeds dat ze dan eerst naar een bordeel werden gebracht om te worden onteerd. Het lijkt erop dat Agnes dit heeft weten te voorkomen. Waarschijnlijk is haar ook aangeboden om zich aan te sluiten bij de Vestaalse Maagden, die op het Forum Romanum in een apart huis woonden voor de dienst in de tempel. Dat zou echter hebben betekend dat ze haar geloof moest verloochenen, en dat wilde Agnes niet.

Het is niet mogelijk dit allemaal met zekerheid te stellen. Verschillende punten zijn nog steeds alleen waarschijnlijk zo. geweest, en alleen verder onderzoek (op basis van meer vondsten) zou uitsluitsel kunnen geven. Als je alle waarschijnlijkheden uit het verhaal wegneemt, blijft dit meer:  

Op de eerste plaats was Agnes nog heel jong. Verder staat vast dat haar eer in gevaar werd gebracht. Het staat niet vast hoe, maar ze wordt eenstemmig een martelares genoemd die een tweevoudig getuigenis aflegde, nl. van haar geloof en van haar zuiverheid. Het is niet duidelijk hoe zij ter dood gebracht is, door het vuur of met het zwaard. Zeker is echter dat Agnes in het Rome van de vierde eeuw een grote populariteit genoot. Ze was toen een nationale heilige van de Romeinen, ze werd vereerd en aangeroepen als beschermster van de stad tegen vijandige aanvallen.

Verering
In Rome zijn er vier kerken geweest met Agnes als titelheilige. Twee daarvan bestaan niet meer: de Agneskerk in Trastevere en de kerk van Agnes "ad duo forna" (in de buurt van de Santa Prassede). Aan de Piazza Navona ligt de kerk van de H. Agnes "in Agona", op de plaats waar in het oude Rome bogen stonden die het stadion van Domitianus omringden. Vanaf de zevende eeuw staat daar een kerk ter ere van Agnes. Misschien is dit de plaats waar zij gemarteld is. Maar het is ook mogelijk dat er op deze plaats, waar zeer waarschijnlijk een bordeel is geweest, later een kerk gebouwd is (als contrast). En dan lag Agnes het meest voor de hand als patroonheilige, omdat zij haar zuiverheid tot de dood toe verdedigd had. Aanvankelijk had deze kerk haar ingang aan de Via dell'Anima. In de 17e eeuw is deze kerk vervangen door een nieuwe, van de architecten Borromini en Mainardi. Deze kerk heeft haar ingang aan het Piazza Navona. 

De bronafbeelding bekijkenDe tweede nog bestaande Agneskerk ligt aan de Via Nomentana, "buiten de Muren" van het oude Rome, nl. op de plaats waar Agnes begraven is. Deze ondergrondse begraafplaats (er zijn er meerdere geweest in Rome, waarvan er enkele zijn uitgegraven, de Catacomben) werd later naar haar genoemd. Constantina, de dochter van de eerste christen-keizer Constantijn, had een grote verering voor Agnes. Daarom liet zij op deze begraafplaats een kerk bouwen. Voor de bouw werd de begraafplaats zo ver uitgegraven dat het graf van Agnes binnen de kerk kwam te liggen. Daarom ligt deze kerk ook zo diep. Daarna heeft Constanza ook haar eigen grafmonument daar laten houwen (het mausoleum van Constanza). Deze Agneskerk heeft een mooi absismozaïek. Agnes wordt daar afgebeeld als keizerin, tussen twee pausen. De ene is paus Honorius (625-638), de andere is waarschijnlijk paus Symmachus. Net als alle andere catacomben is ook deze begraafplaats in onbruik geraakt en verwaarloosd. Zodoende lezen we meerdere keren dat men later op zoek ging naar het graf of het gebeente van Agnes, en dat het opnieuw werd géïdentificeerd. In 1615 heeft paus Paulus V het gebeente van Agnes, samen met het gebeente van haar zuster Emerentiana, in de zilveren kist laten leggen, die nu in de catacombe staat. Pas op het einde van de vorige eeuw ontstond er opnieuw belangstelling voor de christelijke oudheid. In het begin van deze eeuw is men begonnen de bodem onder deze Agneskerk te onderzoeken. Bij deze opgravingen ontdekte men in 1901 deze zilveren kist. Er zijn veel herinneringen naar boven gekomen aan de H. Agnes. Maar men heeft tot nu toe nog niet met zekerheid kunnen vaststellen dat in de zilveren kist inderdaad het gebeente van Agnes wordt bewaard. 

In het absismozaïek draagt Agnes op haar kleed een foenix, de vogel die symbool is van de onsterfelijkheid. Agnes staat tussen twee brandende vuurtjes, waarvan de vlammen naar rechts en links uiteenwijken. Waarschijnlijk gaat deze afbeelding terug op het verhaal, dat later ontstond, dat Agnes in het vuur werd geworpen, maar dat het vuur uiteenweek en haar ongedeerd liet. Daarom werd Agnes onthoofd met het zwaard, zegt het verhaal, en ook dat zwaard is in het mozaiek terug te vinden. Hoe wordt zij afgebeeld?Er is tot nu toe dus geen uitsluitsel over te geven of Agnes omgekomen in de vlammen of onthoofd is. Damasus spreekt over vuur, bisschop Ambrosius over het zwaard. Zo zijn er ook twee verschillende tradities van afbeeldingen gegroeid, die je naast elkaar tegenkomt. Onder die afbeeldingen zijn er vele van Agnes met een lam. Het was niet ongebruikelijk om een afbeelding te verduidelijken met de naam van de afgebeelde. Maar vaak werd in plaats van de naam een symbool gebruikt. De naam "Agnes" lijkt op het latijnse woord "agnus", lam. Daarom werd het lam het herkenningsteken van Agnes. En daar houdt weer verband mee dat op de feestdag van Agnes (21 januari) in Rome, in de St. Agnes buiten de Muren, lanuneren werden aangeboden aan de paus. Van de wol van deze lammeren, afkomstig van de hoeve rondom de kerk, werd het pallium geweven, een ereteken dat de paus verleent aan aartsbisschoppen en aan sommige bisschoppen. Nog steeds worden op 21 januari lammeren gezegend en aangeboden aan de (vertegenwoordiger van de) paus. Ze zijn nu echter niet meer afkomstig van die hoeve, want die bestaat niet meer, maar uit de stal van het trappistenklooster bij Tre Fontane. Haar naam: AgnesAgnes was niet haar oorspronkelijke naam. Ze heeft deze naam erbij genomen, waarschijnlijk bij haar doop. Het is een griekse naam, wat niet ongebruikelijk was in die tijd in Rome. De naam luidde: Hagna. De tweede naarnval (van Hagna, de zuivere) luidde: Hagnès. De "h" wordt in Rome niet uitgesproken, en zo werd deze naarnvorm de gangbare. Maar men komt haar naam ook tegen als Annè, Annès, Anè, Ancnè en Agnè. Al deze vormen komen voor in oude inscripties. TenslotteEen verhaal vertelt dat haar ouders heel bedroefd waren na haar dood en regelmatig 's nachts kwamen bidden bij haar graf. Midden in de nacht zagen zij eens een groot en helder licht, en in dat licht kwam een stoet jonge vrouwen langs. Agnes was een van hen. Ze liet de anderen even wachten om tegen haar ouders te zeggen: 'Jullie hoeven om mij niet bedroefd te zijn. Je ziet nu immers zelf dat ik in een mooi en helder licht woon. In dat licht ben ik nu dichtbij mijn Heer, die ik op aarde al helemaal wilde dienen.' Dit gezicht bracht haar ouders weer rust. 

IcoonDe Agnes-icoon in onze de Agneskerk geschilderd door Mevrouw Jeukens, en is in 1994 gewijd en opgehangen. De rode mantel duidt erop dat Agnes martelares is. Dat zegt ook de palmtak van de overwinning. 

Klik hier om terug te gaan naar de pagina Nijmegen Lindenholt.    

 Klik hier voor: "kerkelijke objecten, herdenkingsmonumenten en kerkhoven.  


   
   logo NG dubbel rood 2 non bold
Historische boerderij   

Het betreft één van de nog bewaard gebleven historische boerderijen van het oude Neerbosch aan de thans Sint Agnetenweg in Lindenholt. 

Deze voormalige boerderij aan de Sint Agnetenweg op de foto is een sprekend voorbeeld van de herinnering aan het oude Neerbosch. De boerderij is opgezet volgens het hallehuistype, met het woongedeelte en de deel onder kap met wolfeinden. Opvallend is de relatief hoge hoofdvorm van de boerderij. Alhoewel de gevels de sporen van enkele verbouwingen vertonen bestaat het metselwerk nog grotendeels uit smalle rode handvormsteen die op een hoge ouderdom duidt. Tezamen met de lage zijgevels en vrij hoge kap staaft dit metselwerk het vermoeden dat de boerderij ten minste uit de late achttiende eeuw dateert. Het bouwjaar 1875, dat wordt genoemd, heeft mogelijk betrekking op herstel of herbouw van het casco met gebruikmaking van bestaande bouwmaterialen en gebinten. Een dergelijke gang van zaken is ook bekend van andere historische boerderijen. Het is bekend dat de familie Theunissen hier in 1919 een transportbedrijf met paard en wagen begon. In de jaren dertig was het bedrijf uitgegroeid tot tien paarden en karren en in 1932 kon zelfs worden overgeschakeld op een eerste auto. Al rond deze tijd is de boerderij opgedeeld in twee woningen, voor de familie Theunissen zelf en een broer uit de familie. Nadat in 1974 op het rechts ervan gelegen perceel een nieuwe woning was gebouwd, verhuisde W. Theunissen naar dit adres. De twee woningen in de boerderij worden tot op de dag van vandaag verhuurd. De deel wordt door Theunissen nog steeds gebruikt voor opslag. 

DSC 1192 3 edited naamIn het rechter deel van de boerderij is goed te zien dat dit deel in de jaren dertig tot een afzonderlijke woning is omgevormd. Kenmerkend zijn hier onder meer de binnendeuren met veelruits raampjes, een enkele vloer in terrazzo, en een schoorsteenmantel met bruingevlamde betegeling. 

Architectuurhistorische waarde:
De boerderij heeft door zijn markante verschijningsvorm van een volgens het hallehuistype opgezette bouwmassa met een relatief hoge met riet gedekte kap met brandvoeten met pannendekking, lage zijgevels en een historische voorgevel- en achtergevelindeling architectuurhistorische waarde als een redelijk gaaf bewaard gebleven voorbeeld van een historische boerderij, waarvan het exterieur uit het derde kwart van de negentiende eeuw dateert, maar waarvan het interieur oudere en jongere elementen bevat. In zijn opzet is het object karakteristiek voor het zogenoemde hallehuistype, met een voorhuis en deel onder kap. Weliswaar ging de oorspronkelijke detaillering deels verloren, maar de vernieuwde ramen, deuren en luiken sluiten in hoofdzaak aan bij het authentieke karakter. Inwendig onderging de boerderij diverse wijzigingen, waaronder een verbouwing in 1932, waarvan nog diverse interieurelementen aanwezig zijn. 

Bouwhistorische waarde:
De boerderij heeft bouwhistorische waarde van wege de oudere gebintconstructie die tenminste uit de achttiende eeuw dateert. Het pand is een goed voorbeeld van een in de boerderijbouw typerend verschijnsel van jongere (negentiende-eeuwse) gevels die om een oudere (tenminste achttiende-eeuwse) gebintconstructie worden gebouwd. 
Stedenbouwkundige waarde:De boerderij heeft stedenbouwkundige waarde door zijn prominente ligging aan de Sint Agnetenweg. Samen met enkele andere oude boerderijen markeert de boerderij de historische hoofdweg van de agrarische nederzetting Neerbosch. Deze waarde wordt versterkt doordat het pand tegenover een haaks op deze straat aansluitend deel van het tracé van de Gildekamp ligt, vanwaar de boerderij een markante blikvanger vormt. Tezamen met het smeedijzeren tuinhek en het rechtsvoor de boerderij gelegen bijbehorende, historische bijgebouwtje vormt het object een waardevol ensemble aan de straat. 

Cultuurhistorische waarde:
De boerderij heeft cultuurhistorische waarde als verwijzing naar de historische ontwikkelingen in de vroegere dorpen Hees en Neerbosch. De boerderij draagt in grote mate bij aan de herkenbaarheid van de Sint Agnetenweg als historische dorps-as van het oude Neerbosch van voor de aanleg van het Maas-Waalkanaal en roept ook aan de westzijde van het kanaal het agrarisch verleden van de nederzetting Neerbosch in herinnering.  

Deze voormalige boerderij is een door de gemeente Nijmegen aangewezen gemeentelijk monument. 

datum foto: 3 april 2016
bron foto: Paul Marsman©                                 


 
    logo NG dubbel rood 2 non bold




Landelijke woonhuizen en gebouwen   

DSC 1189 3 edited ShiftN naam

Aan de Sint Agnetenweg in de wijk Lindenholt tref je tussen alle nieuwbouw van de wijk Lindenholt ook nog een paar landelijke uitziende gebouwen aan.   

Geschiedenis en ligging:    

De Sint Agnetenweg heette vroeger Dorpsstraat en bevond zich in het dorp Neerbosch. Het was één langgerekte Dorpsstraat samen met de nog bestaande Dorpsstraat in Neerbosch-Oost. Door de aanleg van het Maas-Waalkanaal is die Dorpsstraat en twee delen gedeeld. Sinds 1924 is dit deel van de Dorpsstraat om die reden Sint Agnetenweg geworden, vernoemd naar het inmiddels afgebroken Sint Agnetenklooster.

DSC 1188 3 edited ShiftN naam 
 
Rijdend door een nieuwbouwwijk met alle daarbij horende kenmerken, valt deze straat direct op door een keur aan nostalgische pandjes. Alsof de tijd even stil heeft gestaan, om vervolgens na de bocht met de Nieuwstadweg, welke aan het begin ook dorps aan doet hier en daar, weer in de waan van de dag terug te keren.

    

    

    
datum foto's: 3 april 2016 
bron foto's: Paul Marsman© 

 

 

 

 

 

 

 



    

                       Design details: Paul Marsman© logo banner NG smal in hoogte